அறிவானந்தன்

கண்டவை,கேட்டவை,பார்த்தவை,படித்தவை,மனதில் உதித்தவை

தமிழ் நாட்காட்டிகள் சிலவற்றில்  தமிழ் எண்களை நாம் பார்த்திருப்போம்.
க , உ , ங என்று வரும். இவைதான் தமிழ் எண்கள்.
1,2,3... என்பவை அரேபிய எண்கள் என்று நமக்கு சொல்லித்தந்திருப்பார்கள்.
 

உண்மையில் இரண்டுமே தமிழ் எண்கள்தான். இன்று உலகம் பயன்படுத்தும் 1, 2, 3,... எனும் எண்கள் தமிழ் எண்களே. அன்று சூயஸ் கால்வாய் இல்லாத காரணத்தால் நேரடியாக
 தமிழர்களின் வணிகம் அரேபிய, எகிப்திய நாடுகளோடு நின்றது. கிரேக்க, ரோமானிய வணிகர்கள் அரேபிய, எகிப்து பகுதியில் வணிக மாற்றம் செய்ததால் எண்களை, வானியலை, தத்துவஇயலை அரேபியர்களிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டதாக எண்ணிக்கொண்டார்கள்.
 http://4.bp.blogspot.com/-QfhfJrW36-g/U01LNEaUCNI/AAAAAAAAB6Y/YABNbVp3Wqg/s1600/Silk_route.jpg
அடிப்படையில் அவை தமிழர் அறிவுச்சொத்துக்கள். ஆனால் ஐரோப்பியர்கள் அரேபியர்கள் வழியாய் அப்படி பெற்றுக்கொண்ட கணித எண்கள் அரேபிய என்களாகிப்போனது. 15 ம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு உலக அரசியலை தீர்மானிக்கும் சக்தியாக ஐரோப்பா மாறியதால் அவர்களின் கண்ணோட்ட அடிப்படையில் அரேபிய எண்கள் என்பதே நிலைத்துப்போனது. மனித இனத்தின் தோற்றமே ஆப்பிரிக்காவிலிருந்துதான் என்று அவர்கள் சொல்லுவதற்கும் காரணம் இதுதான். அதைத்தாண்டி அவர்கள் பார்வை விசாலப்படவில்லை.
பின்னாளில் சில அறிஞர்கள் இந்தியாவிலிருந்துதான் கணிதம் மேலை நாடுகளுக்கு சென்றது என்பதை ஆராய்ந்து ஏற்றுக்கொண்டார்கள். குறிப்பாக ஐன்ஸ்டீன் கணக்கீடு செய்ய உலகிற்கு கற்றுக்கொடுத்தவர்கள் இந்தியர்கள் என்பதை நன்றியோடு ஏற்றுக்கொண்டார். (மேலை நாட்டவர்க்கு காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை எல்லாமே இந்தியா தான்)
"We owe a lot to the Indians, who
 taught us how to count, without which no worthwhile scientific discovery could have been made." 
                                                                                 Albert Einstein. 

சரி, இந்தியா என்றால் யார்?

இந்தியாவின் சட்ட அறிஞர் டாக்டர் பாபா சாகிப் அம்பேத்கர் தெளிபட தெரிவித்தார்
இந்தியா முழுவதும் பேசப்பட்ட ஒரே மொழி தமிழே.
 காண்க:

The word ‘Dravida’ is not an original word. It is the sanskritized form of the word ‘Tamil’. The original word ‘Tamil’ when imported into Sanskrit became ‘Damilla’ and later on ‘Damita’ became Dravida. The word Dravida is the name of the language of the people and does not denote the race of the people. The third thing to remember is that Tamil or Dravida was not merely the language of South India but before the Aryans came it was the language of the whole of India, and was spoken from Kashmir to Cape Comorin.
                                                                          Dr. B. R. Ambedkar. 

மூலத் தமிழ் எண்களில் இருந்து வளர்ச்சி அடைந்த தமிழ் எண்களின் படிநிலையைக் கீழுள்ள படத்தில் காணலாம்.

http://1.bp.blogspot.com/-A2Hyo3nh4YA/U01HAGce0yI/AAAAAAAAB6M/geTItplwMtA/s1600/tamil+numbers.jpg

இந்த தமிழ் மூல எண்களுக்கும் ஒரு பரிணாம வரலாறு இருக்கிறது. கீழுள்ள இப்படம் அதனைத் தெளிவாக்கும்.

http://1.bp.blogspot.com/-DM8-ra5eDxo/U01M8APKmzI/AAAAAAAAB6k/0UELSstf6A0/s1600/tamil+numeral+dev.jpg

இந்த தமிழ் எண்களின் தோற்றம் பற்றிய வரலாறு மிக முக்கியம். வடிவேலு சொல்வதைப்போல வரலாறு முக்கியம் அமைச்சரே. திரு ம. சோ. விக்டர் அவர்களின் எபிறேயமும் தமிழே என்ற நூலில் இது குறித்து அவர் விரிவாக எழுதி இருக்கிறார். ஒரு சில தகவல்களை அதிலிருந்தும், பிறவற்றிலிருந்தும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

"யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்" இதை யார் சொன்னது என்று கேட்டால் உடனே சொல்லிவிடுவோம், கணியன் பூங்குன்றனார் என்று. இந்த கணியன் என்றால் கணிப்பவர் என்று பொருள். பூங்குன்றனார் ஒரு  தமிழ்க் கனிதவியலாளர். வானியல் கணித்த விஞ்ஞானிகளும் அவ்வாறே அழைக்கப்பட்டனர். வெறும் செய்யுள் இயற்றிய ஒரு புலவர் என்ற புரிதல் தான் நமக்கு தரப்படுகிறது. எத்தனை தமிழ் விஞ்ஞானிகளை, சித்தர் விஞ்ஞானிகளை, சித்த மருத்துவ நிபுணர்களை இவ்வாறு மறந்து போய் விட்டோம், மறக்க வைக்கப்பட்டுவிட்டோம். கொடுமை.

அந்த தமிழ்க்கணிதக் கணக்கீடுகளை சற்று தேடித்தான் பார்ப்போமே.

ஒன்று

1. உல் - உல்கு - ஒல்கு - ஒன்று என்பார் பாவாணர். ஒல் - ஒல்கு என்றால் ஒன்றானது என்று பொருள்.
2. உடலும் உயிரும் இணைந்தால் உயிரினம் என்பதைப்போலே மெய்யெழுத்தின் முதலும், உயிரெழுத்தின் முதலும் இணைந்தது எண்களின் முதல் எழுத்து. க் + அ = க (1)
3. க் + அ = இக்க என்பதே ஏக=ஒன்று, ஹிந்தியில் இது ஏக்.
4. க என்பது எபிரேயத்தில் கத் (kat) பின்னர் அகத் (akat) என்றானது.
5. ஒல்கு என்ற மூலத்திலிருந்து ஒல்கு - ஒல்பா -  அல்பா - ஆல்பா என்ற கிரேக்க எழுத்து. 
http://3.bp.blogspot.com/-3Uz_5JgKuvs/U1Q3ImNELVI/AAAAAAAAB_U/pqlwUMXOxJk/s1600/800px-Alpha_uc_lc.svg.png

6. ஒன்று (onru)  என்ற மூலத்திலிருந்து en (Gk), eine (Ger), unum (Latin), uno (Italian), one (English ), yin (China).
7. Cambridge Dictionary பக் 309 ல் Numerals என்ற தலைப்பில் எண்கள் இந்திய மூலத்திலிருந்தே வந்திருக்க வேண்டும் என்கிறது.
Number, Numer என்பதன் மூலம் நொய்மை அதாவது சிறிய அலகு. 
இரண்டு 
1. ஈர் - ஈர்தல் - இரண்டாதல். (குட்டி ஈன்றது)
2. பீட்டா என்ற கிரேக்க சொல் ஒரே நேர்கோட்டில் இரு வட்டங்கள் (β) பிடு-பிட்டு -பீட்டா 
3. இரண்டுக்கான தொடக்க தமிழ் எழுத்து உ. இது குறிப்பது இரண்டு கொம்புடைய உடு அல்லது ஆடு. இரண்டுக்கான சிந்து வெளி எழுத்து Y இரண்டு கொம்புடைய ஆட்டைக் குறிக்கிறது.
4. எபிரேய மொழியில் இரண்டு என்பது துமா (Tuma) எனப்படுகிறது. கிரேக்கத்தில் திமுஸ் (Dymus), இலத்தீனில் duo, இத்தாலியில் due, ஆங்கிலத்தில் two, சமஸ்க்ருதத்தில் துவி (dwi). தமிழில் துமி என்றால் இரண்டாக்கு என்று பொருள். (Thoma அ Thomas என்றால் இரட்டையர் என்றே பொருள். திதிமு என்ற தோமா)
5. எபிரேயர்கள்  மாதத்தினை ஈரா என்று அழைத்தனர். இது நிலவின் இரண்டு நிலைகளைக் குறிக்கும் (வளர்பிறை, தேய்பிறை) தமிழர்களைப்போல எபிரெயரும் நிலவின், மதியின் அடிப்படையில் மாதத்தின் பெயர் கொண்டனர். திங்களால் வளரும் வருடம் அதனால் ஆங்கிலத்தில் ஈர், ஈரா, year எனப்பட்டது.

மூன்று 
1. மூன்று என்ற எண் மூக்கை உருவகமாகக் கொண்டது என்கிறார் பாவாணர். மூக்கின் மூன்று பக்கங்கள். முன், முன்னி வருவது, 'மூக்கை நீட்டாதே' என்ற சொல் வழக்கு. மூக்கால் ஒலிக்கப்படும் ஒலி 'ங' மூன்றுக்கான தமிழ் எழுத்தும் '௩'. சிந்துவெளி மக்கள் மூன்று என்ற வார்த்தைக்கு மூக்கைப்போல உருவம் கொண்ட '௰' என்ற என்னைப்பயன்படுத்தினார்கள்.
2. மூன்று என்ற வார்த்தைக்கான மூலமாக முப்பக்கமும் தரையுள்ள கடற்கரையாக இருந்திருக்கலாம் என்கின்றார்.
3. நான் தேடியவரை எனக்கு பட்டது, திரி என்பதே மூலச்சொல்லாக இருந்திருக்க வேண்டும். இரண்டு கயிறால் திரி உருவாக்க முடியாது. குறைந்தது மூன்று கயிறுகள் தேவை. திரிசூலம் என்பதும் உயிர் உருவாக சூல் கொள்ள மூன்று காரணிகள் தேவை. ஒன்று பிராண வாயு, இரண்டு சூரிய ஒளி, மூன்று அண்டவெளி (space) இதுதான் உலக உயிர் உருவாக்கத்திற்கும், மத உருவாக்கத்திற்கும் (பிரம்மன், சிவன், விஷ்ணு) அடிப்படையாய் இருந்திருக்கிறது. இதுபற்றி  விளக்கமாய்  பின்னர் பேசலாம். தற்போது  எண்கள் மட்டும்.
திரி-தமிழ், thiri-வடமொழி, Tria - கிரேக்கம், Tres- இலத்தீன்,
Tre- இத்தாலியன், Three-ஆங்கிலம்.

நான்கு 
1. சதுரம்= ச-தூரம், சம-தூரம். நான்கு சம தூரங்கள் கொண்டது.
சதுக்கம் - சதுரமான பரப்பு. 
2. சதுர் - தமிழ், chatushk - சமஸ்க்ரிதம், Char - ஹிந்தி , Tessera- கிரேக்கம், Quartos - இலத்தின் , Quattro - இத்தாலி, Quarter, Four - ஆங்கிலம்.
3. இந்த சதுர் எப்படி Quarter ஆகுது என்று தேடியபோது இத்தாலி நாட்டுக்காரரே உதவி செஞ்சார். (காண்க) அவர் கொன்ஸ்தன்சோ ஜோசப் பெஸ்கி என்ற நம்ம வீரமாமுனிவர். 
http://4.bp.blogspot.com/-X1uYk8VG2fw/U1Od22ExPgI/AAAAAAAAB8k/l6c5hv8VRFU/s1600/veeramaamunivar.jpg

இவர் இத்தாலி மிலான் நகரத்துக்கருகில் காஸ்திலியோனே (Castiglione) என்ற நகரத்தில் பிறந்தவர். இந்த நகரை காஸ்திகிலியோன் என்று நாம் தவறாக எழுதுவது இங்கு வந்ததும் தான் தெரிந்தது. இவர்தான் தமிழ் மீது கொண்ட பற்றால், கற்று, தேர்ந்து தமிழில் முதல் முறையாக அகராதியைத் தொகுத்தவர். ஆங்கிலத்தில் நாம் பயன்படுத்தும் 'Thesaurus' போல. 

சதுர் அகராதி. சதுர் என்றால் நான்கு. சதுரம் என்றால் நான்கு பக்கமும் சம தூரத்தில் இருக்கும் வடிவம். சதூரம் - சதுரம். நான்கு அகராதி. இதில் 
1. சொல் அகராதி (சொல்லும் பொருளும்) 
2. பெயர் அகராதி (ஒரு சொல் பல பொருள்) 
3. தொகை அகராதி (கலைச்சொற்கள்) 
4. தொடை அகராதி (எதுகை மோனை) 
என சதுர அகராதியை 1732 ல் எழுதி முடித்தார். இப்ப நம்ம விசயத்திற்கு வருவோம். 

இந்த நான்கு என்ற சதுர், ஹிந்தியில் சார் (ஏக், தோ, தீன், சார்) ஆகி சதுர்- சதூர்-chadhoor - cha என்பதை இத்தாலியர்கள் க என்றுதான் உச்சரிப்பார்கள், ஆக சதுர்-சதூர்-கதூர்- ஆகியிருக்கிறது. இது அப்படியே ஆங்கிலத்தில் 'quarter நான்கில் ஒரு பாகம்' என்றாகி விட்டது. 

இந்த வகையில் மேலும் சில தகவல்கள் கிடைத்தன. வாகன ஓட்டிக்கு சாரதி என்று தமிழில் பெயர். பார்த்தசாரதி என்ற பெயர் நமக்கு அறிமுகமான பெயர். பார் என்ற உலகுக்கெல்லாம் ஒளி தரும் சூரியனுக்கு தான் அப்பெயர். கதிர்கள் என்ற குதிரைகள் பூட்டிய தேர் சூரியன். இதில் சாரதி என்பது சதுர அ சார் எனும் நான்கு சக்கரங்கள் கொண்ட தேருக்கு அதிபதி என்றே சாரதி பொருள் படுகிறது. இந்த சார்- சதுர்-கதூர்-கார் என்பதும் நான்கு சக்கரங்கள் பூட்டிய வாகனம். 
German மொழியில் car ஐ (வாகனம்) வாகன் என்றே அழைக்கிறார்கள். Volkswagen (f) வோல்க்ஸ்வாகன் அ மக்கள் வாகனம். 
நான்கு கரங்கள் கொண்ட இணைப்போடு இருப்பதால் (நான்கு) சதுர்-கரம், சக்கரம் என்று தமிழன் தான் முதன் முதலில் சக்கரத்தையே கண்டுபிடித்திருக்கிறான்.
(தங்க நாற்கர சாலை - Golden Quadrilateral road)
ஐந்து

1. ஐந்து என்பது ஒரு கையின் ஐந்து விரல்களைக்கொண்டே உருவானது என்பார் பாவாணர். ஐந்து முதலில் கைந்து என்றே சொல்லப்பட்டது. கை - கைந்து - ஐந்து. 
2. சிந்துவெளி மக்கள் ஐந்திற்காக பயன்படுத்திய குறியீடு 
http://2.bp.blogspot.com/-q_3Nt1h7F-g/U1MFt_sSf0I/AAAAAAAAB8U/7Kt4HyzLJoE/s1600/Untitled2.png

3. ஐந்து என்பது அஞ்சு, பஞ்ச, பஞ்சம, பாஞ்ச் - ஹிந்தி, penta - கிரேக்கம், Cinque - இத்தாலி,  
4. விவிலியத்தில் Pentateuch என்பது முதல் ஐந்து புத்தகங்களைக்குறிக்கிறது. ஒவ்வொரு புத்தகமும் ஒரு கட்டு, அல்லது ஒரு தூக்கு என்ற பொருளில். அஞ்சுதூக்கு, பஞ்சதூக்கு, Pentateuch. 
5. தமிழில் ஒவ்வொரு பதின்ம கூட்டுக்கு (Decade) கொத்து என்ற பதம் உள்ளது. கிரேக்கத்தில் இது kosthe என மாறுகிறது. Pentecost என்பது அஞ்சு கொத்து (5x10=50) 50ம் நாள். 
6. அமெரிக்க Pentagon ஐங்கோண வடிவ கட்டடம், Pentagonal, Pentathlon போன்ற பல சொற்கள். அஞ்சு கோணம், பஞ்சகோணம், Pentagon.
http://2.bp.blogspot.com/-y2YSeh3B1tI/U1FKv0K4PjI/AAAAAAAAB7c/G0qHXYeXh1Y/s1600/G4S_Pentagon_1.jpg


 ஆறு 
1. சிந்து எழுத்து    '௬'  
2. இதன் உச்சரிப்பு 'சே' இதன் வடிவம், மீனைக்குறிக்கும் வார்த்தை. மனித இனத்தின் முதல் தொழில் மீன் பிடித்தல். அதனால் வான் நட்சத்திரங்களையும் விண்மீன் என்றே அழைத்தனர். 
காண்க:

http://3.bp.blogspot.com/-sGYjS1chnvE/U1L6MQEymQI/AAAAAAAAB78/oQDOiNV3PGI/s1600/harappan-script.jpg

மீன் பிடித்த தொழிலின் காரணமாய் இந்தியாவின் தொன்மையான பெயர் பரத நாடுதான். பிரிட்டனின் தொன்மையான பெயர் பரத்தான், பிரித்தன், பிரிட்டன், (Briton) பரத நாடுதான்.
3. தமிழில் சே, வட மொழியில்-சே (che), எபிரேயத்தில் - sesh, கிரேக்கத்தில்-seks, இலத்தீனில்-sex, ஜெர்மானியத்தில் - sechs, இத்தாலியில் - sei, ஆங்கிலத்தில்-six.
4. தமிழர் கடவுள்களில் ஒருவர் சேயோன் என அழைக்கப்படுகிறார். அவர் முருகன். காரணம் அவருக்கு இன்னொரு பெயர் அருகன், ஆறு படை கொண்டவன். இந்த சேயோன் தமிழர்களின் வானவியல் கண்டுபிடிப்பு. அதனால்தான் 6 முனை கொண்ட நட்சத்திரம் அடையாளமாய் கொள்ளப்படுகிறது. 

எபிரேயர்களின் 'சீயோன்' என்பதற்கும் அடையாளகுறியீடு இதேதான். இந்த ஒப்புமை பற்றி பிறகு பேசலாம்.

வானில் தெரியும் கார்திகைக்கூட்ட 6 நட்சத்திரங்களின் பெயரே சேயோன் (சேய் - ஆறு). சேயோன், முருகன், சன்முகன் (சேய் முகன்), கார்த்திகேயன் எல்லாம் ஒரே பொருளே. அது ஆறு நட்சத்திரங்கள் என்பதே. கிரேக்கத்தில் இந்த 6 நட்சத்திரங்களுக்குப்பதிலாக,
 7 நட்சத்திரங்கள் கொண்டதாக Pleiades என இதே நட்சத்திரக்கூட்டம் அழைக்கப்படுகிறது. 
காண்க: 
அந்த நட்சத்திரக்கூட்டம் இது தான்.
http://1.bp.blogspot.com/-gD-R1choOwg/U1Ppn5FL6aI/AAAAAAAAB9Y/KDBfedSF9Os/s1600/pleiades+2.jpg


இந்த ஆறு நட்ச்சத்திரக்கூட்டம் இருக்கும் நட்ச்சத்திரக்குடும்பத்தின் பெயர் இடபம் (taurus) காளை என்பதே இதன் பொருள். இது ஏற்கனவே விளக்கப்பட்டுள்ளது.

http://1.bp.blogspot.com/-GN1EAGt3dXQ/U1PnU9yXyxI/AAAAAAAAB9M/U1Lbq-temdo/s1600/taurus.jpg

ஜப்பானில் உள்ள ஒரு வாகன நிறுவனத்தின் பெயரே தமிழ் 'ஆறு' என்பதைக்கொண்டிருப்பதோடு இந்த ஆறு நட்சத்திரங்களை நிறுவன அடையாளமாகவும் வைத்திருக்கிறது. அந்தப்பெயர் சுபஆறு (Subaru)



ஏழு
 
1. ஏழு என்கிற ஒலி இசையில் உருவாகிறது என்கிறார் பாவாணர். ஏழு சுரங்கள், சப்த சுரங்கள் என்றும் அழைக்கப்படுதல். பாவாணர் இவை சப்த சுரங்கள் அல்ல, சப்த சரங்கள் அதாவது ஒலி அளவீடுகளின் ஏழு வரிசை அல்லது நிலை என்பார்.
2. ஏழு என்ற எழுத்திற்கான சிந்து வெளி வரி வடிவம் கதவின் அமைப்போடு உள்ளது.
http://1.bp.blogspot.com/-HgcKLqi6YPA/U1PhQWuT8TI/AAAAAAAAB80/HSwUNojsFWg/s1600/7.jpg
3. எபிறேயத்திலிருந்தும் இதற்கான விளக்கம் பெறலாம். விவிலியத்தில் வாரத்திற்கு ஏழு நாள் என்கிறது. ஏழாம் நாளை சப்த் (sabt) என்கிறது. இதன் பொருள் சாத்துதல் என்பதே. ஆறு நாட்களையும் சாத்துகிற, மூடுகிற நாள். (காண்க: The New American Bible Dictionary. பக். 194.)
4. சாத்து - தமிழ், சாபத் (sabt) - எபிரேயம், சப்த - வடமொழி, septe - கிரேக்கம், septem - இலத்தீன், sette - இத்தாலி, seven - ஆங்கிலம்.

எட்டு
1. எட்டு என்பது  'அ' என்ற குறியீடு  மூலம் குறிக்கப்படுகிறது.
2. எட்டு என்பதற்கு சிந்து வெளி குறியீடு இந்தப்படத்தில் உள்ள இறுதிக்குறியீடு (h)
http://2.bp.blogspot.com/-bh5wTY2zHBA/U1P3-9GOxCI/AAAAAAAAB-E/L15WOGVBzpI/s1600/h.jpg

3. எட்டு என்பது எட்டு வகை தானியங்களைக் குறிக்கும் என்பார் பாவாணர். நெல், துவரை, பயிறு, அவரை, கடலை, எள், உளுந்து, கொள் என்பதே எட்டு வகை, கோதுமை ஆரியர்களால் சேர்க்கப்பட்டது என்பார் அவர். இந்த 8 வகை தானியங்களைக்கொண்டு அடுவில் (அடுக்களை, அடுப்பு) சமைப்பதைக்கொண்டு அடு -  அட்டு - எட்டு என உருவாகியிருக்கலாம் என்பார்.
4. அட்டு - தமிழ், அஷ்ட - வடமொழி, okto - கிரேக்கம், octo - இலத்தீன், otto - இத்தாலி, eight - ஆங்கிலம்.

ஒன்பது 
1. ஒன்பது தொல்காப்பியர்  அறிமுகப்படுத்திய சொல். அதற்கு முன்பு தொண்டு என்ற சொல்லே புழக்கம். இது பற்றிய விவாதத்திற்குள் செல்ல விரும்பவில்லை.
2. தொண்டு என்ற இலக்கத்தை குறிக்க   கீழ்க்கண்ட குறியீட்டை சிந்து சமவெளி தமிழர் பயன்படுத்தி இருக்கின்றனர்.
http://4.bp.blogspot.com/-T25LP4cLAqU/U1MFiv8Zm3I/AAAAAAAAB8M/bPeh7s02K6M/s1600/Untitled.png

தொள்ளம் மரக்கலத்தைக் குறிக்கும் சொல். துளை, துளைத்தல், தொள்ளம், தொண்டு. தொண்டுகள்  வந்து போகும் இடம் தொண்டி, சிவகங்கை மாவட்டத்தின் கடற்கரை துறைமுக நகரம்.
3. தொண்டு என்பதும் மறக்கலப்பெயரே, நாவி என்பதும் மறக்கலப்பெயரே (நாவி - Navy, Navigator). இரண்டுமே ஒன்பது என்ற எண்ணைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
4. நவ - தமிழ், வடமொழி, Nea - கிரேக்கம், Novem - இலத்தீன், Neun - ஜெர்மானியம், Nove - இத்தாலி, Nine - ஆங்கிலம்.

பத்து
1. 
http://2.bp.blogspot.com/-INWmmSooYBA/U1ThLxQGSYI/AAAAAAAAB_o/ZEEGWhHRUiE/s1600/hand.jpghttp://2.bp.blogspot.com/-INWmmSooYBA/U1ThLxQGSYI/AAAAAAAAB_k/G_vsj4NIGgg/s1600/hand.jpg
    என்ற சிந்து வெளி குறியீடு இரு கை பத்து விரல்களைக் குறிக்கிறது. காலநீட்சியில் இடைவிரல்கள் நீங்கி '௰' என மாற்றம் பெற்றுள்ளது. 
2. பத்து என பெயர் வர இரண்டு காரணங்கள்:
          1. பற்று என்பதே பத்து என  ஆனது. அதாவது 1 முதல் 10 வரை உள்ள எண்களைப் பற்றி இருப்பதால் இப்பெயர்.
          2. தசை உடலில் ஒட்டி இருப்பதைப்போல என்களைப்பிணைத்திருப்பது. தச்சன் - மரங்களை வெட்டி இணைப்பவன். கிரேக்கத்தில் தச்சன் என்பதற்கான வார்த்தை tekton என்பதே.
          3. பத்து என்ற எண்ணின் மூலச்சொல்லிற்காக நான் தேடியவரையில் எனக்குப்புலனானது: திசைகள் பத்து (நான்கு திசைகள், நான்கு இடை திசைகள்-வட கிழக்கு, வட  மேற்கு, தென் கிழக்கு, தென் மேற்கு, இவை தவிர மேல், மற்றும் கீழ் ஆக மொத்தம் பத்து.) இவற்றின் அடிப்படையில் உருவாகி இருக்கலாம்.

4. தசமி - 10 ம் நாள், டிசம்பர் - 10ம்  மாதம், தசமுகன் - இராவணன் (பத்து முகங்கள் கொண்டவன்), தசாவதாரம் - 10 அவதாரங்கள், தசமபின்னம் (Decimal)-1-10.
5. தசம் - தமிழ், தச - சமஸ்க்ரிதம், tesha - எபிரேயம், deca - கிரேக்கம் (Decapolis- பத்து நகரங்கள்), Decem - இலத்தீன், Dieci - இத்தாலி,Ten - ஆங்கிலம்.

பாழ் எண் (0)
1. Zero அ Cipher என்றழைக்கப்படும் எண் பரிபாடலில் பாழ் எனப்படுகிறது. பாழாய்ப்போ என்றால் ஒன்றுமில்லாமல் போ என்று நமக்குத்தெரியும்.
2. இதற்கு இன்னொரு பெயர் சுன்னம். சுன்னம் என்றால் வளைவு என்று பொருள். சுனை - வளைந்தோடும் காட்டருவி. சுனுக்கு சுந்தரி - வளைந்து நெளிந்து நடக்கும் பெண். சுன், சுனி - வளைந்த வளையங்களைக்கொண்ட காரி அல்லது சனி கிரகம். 
http://3.bp.blogspot.com/-nkHl59uCDcE/U1L1-1xWObI/AAAAAAAAB7w/k4Qf8X7zdj8/s1600/saturn.jpg


சுனி தான் சனி ஆகிவிட்டது. சுனிப்பாழ் - வளைவுக்குள் உள்ள வெற்றிடம். சுனிப்பாழ் - சுப்பாழ் - சுப்பார். அரபு மொழியில் (Zifr) சிப்பர், மேலை நாட்டில் சைபர். Cipher என்பதிலிருந்து Zero என்கிறது Oxford Dictionary ப. 1070.
3. பாழ் என்ற சொல்லை வட இந்தியர் உச்சரிக்க முடியாததால் ழ் என்பது ஜ் ஆகி பாழ் - பூஜ் - பூஜ்யம் ஆகிவிட்டது. 

ஒரு சில முக்கிய ஐரோப்பிய மொழிகளில் எண்களுக்கான வார்த்தைகள் தரப்பட்டுள்ளது. ஒப்பிட்டு பார்த்துக்கொள்ளலாம். இன்னும் பல மொழிகள் சேர்க்கலாம், ஆனால், அதிகம் இடம் தேவைப்படும் என்பதால் ஐரோப்பிய மொழிகளோடு நிறுத்திக்கொள்வோம்.

1. பிரெஞ்சு எண்கள் 
http://2.bp.blogspot.com/-e8yJlVWY8FE/U1P_gRC_S2I/AAAAAAAAB-U/_GIwjqn3j0o/s1600/french.jpg

2.ஜெர்மானிய எண்கள்
http://3.bp.blogspot.com/-okraXSJ39cE/U1P_47K-QtI/AAAAAAAAB-c/u53w36zJsoY/s1600/german.jpg
   3. கிரேக்க எண்கள்    
http://3.bp.blogspot.com/-8YOGU7oYhxg/U1QAM6BdT2I/AAAAAAAAB-k/EbbWacTVAPk/s1600/greek.jpg
     
4. இலத்தீன் எண்கள் 
http://2.bp.blogspot.com/-EXBSNGv6WBs/U1QAang6kSI/AAAAAAAAB-s/il3gIUcB3uo/s1600/latin.jpg
                                                                                
      5. இத்தாலிய எண்கள் 
http://4.bp.blogspot.com/-jBVAyLevgWw/U1QAmmnI1zI/AAAAAAAAB-0/u-49E5-cG8E/s1600/italian.jpg
                                                    
6. ஸ்பானிய எண்கள் 
http://3.bp.blogspot.com/-RHcrjY633GE/U1QA4fJSk6I/AAAAAAAAB-8/7xE0UBAFv7k/s1600/spanish.gif
 
7. போர்த்துகேசிய எண்கள் 
http://1.bp.blogspot.com/-8CDzRSVvb0o/U1QBQ5RzptI/AAAAAAAAB_E/eAF7hu9VA_I/s1600/portuguese.jpg


சுவர் இடிப்பு

ஈழத் தாயா? அலறும் உணர்வாளர்கள்!
[ சனிக்கிழமை, 16 நவம்பர் 2013, 06:21.43 AM GMT ] [ நக்கீரன் ]
தமிழீழத்தில் நடந்த இனப்படுகொலை நினைவாகவும் போரில் கொல்லப்பட்ட போராளிகளுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்தும் விதமாகவும் தஞ்சை விளாரில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு முற்றம். அதன் சுற்றுச்சுவரையும் பூங்காவையும் அரக்கத்தனமாக இடித்துத் தள்ளியிருக்கிறது ஜெயலலிதா அரசு.
ஈழத்தமிழர்களுக்காக 12-ந்தேதி மாலை அவசர சட்டப்பேரவையைக் கூட்டி தீர்மானம் நிறைவேற்றி பரபரப்புக் காட்டினார்கள். அந்த பரபரப்பு அடங்குவதற்குள், முற்றத்தின் சுவரை இடித்து, "இதுதான் நான்' என்று நிரூபித்திருக்கிறார்கள்.
முற்றம் விவகாரத்தில் என்ன நடக்கிறது? ஆட்சி அதிகாரிகள் மற்றும் உணர்வாளர்களிடம் விசாரித்தபோது,
நடராஜனை மையப்படுத்தியே இந்த முற்றத்தை உருவாக்கும் முயற்சியை எடுத்தார் நெடுமாறன். முற்றம் முடியும் தறுவாயில் யாரை வைத்து இதை திறக்கலாம்'' என இருவரும் ஆலோசித்தனர். அப்போது, "ஜெயலலிதாவை திறக்கச் சொல்லி கேட்கலாம். அவர் திறந்தால், முற்றத்துக்கு ஒரு இமேஜும் அரசியல் ரீதியாக சில நன்மைகளும் கிடைக்கும்' என்று முடிவு செய்தார்கள். ஆனால், அவர் வருவாரா என்கிற சந்தேகம் நடராஜனுக்கு இருந்தது. காரணம், தன் மீது ஜெயலலிதாவுக்கு இருக்கும் கோபம் குறையவில்லைங்கிறதுதான். "நான் தேதி கேட்டால் அவர் ஒப்புக்கொள்வார்' என்கிற நம்பிக்கையைத் தந்தார் நெடுமாறன். அதன்படி, தேதி கேட்டு ஜெயலலிதாவுக்கு கடிதம் தந்தார் நெடுமாறன். ஜெயலலிதாவிடமிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. நான்கு மாதம் காத்திருந்தார். பலனில்லை. அடுத்து நினைவூட்டல் கடிதம் கொடுத்தார். எந்த சமிக்ஞையும் கிடைக்கவில்லை. இதில் மேலும் ஒரு மாதம் கடந்து போனது. கடைசியாக, தா.பாண்டியன் மூலம் முயற்சித்தனர். இதனை ஜெயலலிதாவின் கவனத்துக்கு தா.பா.கொண்டு சென்ற போது, "எனக்கு எதிராக செயல்பட்டவர்களை வைத்துக்கொண்டு முற்றம் உருவாக்குவார்கள். அதை நான் திறக்க வேண்டுமா? இதற்கு ஏன் நீங்கள் வந்தீர்கள்?' என்று கடுமையாக கடிந்துகொண்டார். தா.பா.வுக்கு சப்த நாடியும் ஒடுங்கிப் போனது. ஜெயலலிதாவின் மனநிலையை நெடுமாறனிடம் தெரிவித்தார்.
அதன் பிறகே, நடராஜன் மீதான கோபம் ஜெ.வுக்கு குறையவே இல்லை என்பதை அழுத்தமாகப் புரிந்துகொண்டும், "இனி அவருக்காக காத்திருப்பதில் பலனில்லை. ரொம்பவும் அவமானப்படுத்தப் படுகிறோம்' என்பதை உணர்ந்தும் முற்றத்தை நாமே திறந்துவிடலாம் என முடிவெடுத்து... அதற்கான தேதியை (நவம்பர் 8, 9, 10) குறித்தனர்'' என்று சுட்டிக்காட்டியவர்கள், முற்றம் திறப்பது தொடர்பாக ஆளுந்தரப்பு என்னென்ன மாதிரியான இடையூறுகளையும் அவமானங்களையும் செய்தது என்பதை விரிவாக விவரித்தார்கள்.முற்றத்தின் 3 நாள் விழா நிகழ்ச்சி யும் நடந்து முடிந்தது. இதனையடுத்து சில பல ஆலோசனைகளை நடத்தி சில உத்தரவுகளைப் பிறப்பித்தார் ஜெ.
13-ந்தேதி அதிகாலை 5 மணிக்கு முற்றத்தின் சுற்றுச்சுவரை இடித்துத் தள்ள இராட்சத பொக்லைனோடு குவிந்துவிட்டனர் நெடுஞ்சாலை மற்றும் வருவாய்த்துறை அதிகாரிகள். மாவட்ட எஸ்.பி. தர்மராஜன் தலைமையில் போலீஸும் அங்கு குவிக்கப்பட்டது. அந்தச் செய்தி அறிந்து 5.30-க்கெல்லாம் ஸ்பாட்டில் நாம் ஆஜராகி விட்டோம்.
முற்றத்தை முற்றுகையிட்டிருந்த 200 போலீஸாரும் நெடுஞ்சாலைத்துறை அதிகாரிகளும் முற்றத்தின் சுற்றுச்சுவரை ஒட்டி விரிந்திருந்த பூங்காவில் நுழைந்து, செடிகளையெல்லாம் தூக்கி வீசி துவம்சம் செய்தனர். 5 லட்சம் ரூபாயில் அமைக்கப்பட்டிருந்த கற்களாலான நீர்வீழ்ச்சியை உடைத்து எறிந்தது பொக்லைன். இதைக்கண்டு பதறிய நாம், நெடுஞ்சாலைத் துறை அதிகாரி மாரிமுத்துவிடம் கேள்வி எழுப்பிய போது, இந்த சாலையோர பூங்காவை ஓராண்டு பராமரிக்க அனுமதி கொடுத்தோம். ஓராண்டு எப்பவோ முடிந்துவிட்டது. அதனை புதுப்பிக்க அனுமதி கேட்டார்கள். நாங்கள் கொடுக்கவில்லை. அதனால்தான் ஆக்கிரமிப்பை அகற்றுகிறோம் என்றார் ரொம்பவும் கூலாக.
நம்மிடம் பேசிக்கொண்டே, அந்த சுவரை இடிங்க. ஏன் ஸ்லோவா இருக்கீங்க?'' என ஆர்டர் போட்டுக் கொண்டிருந்தார் மாரிமுத்து. பொக்லைன் இடிப்பினால் டமால், டுமால் என சத்தம் அப்பகுதியையே கலக்கி எடுத்தது. முற்றத்தின் வளாகத்திலே தங்கியிருந்த நெடுமாறன், அந்த சத்தத்தைக் கேட்டு லுங்கி- பனியனுடனேயே ஓட்டமும் நடையுமாக பதட்டத்துடன் ஓடி வந்தார். "என்ன பண்றீங்க என்ன பண்றீங்க'ன்னு பதறித் துடித்தார். யாரும் அவரது குரலுக்கு மரியாதை தரவில்லை. உடனே நடராஜன், வைகோ, பெ.மணியரசன் அயனாவரம் முருகேசன் ஆகியோருக்கு தகவல் தந்து விட்டு, நிர்மூலமாக்கப்பட்டுக் கிடந்த பூங்காவை ஏக்கத்துடன் பார்த்தார். அவரது கண்களிலிருந்து அவரையும் அறியாமலே நீர் வடிந்து கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரத்தில் மணியரசன், குடந்தை அரசன், முருகேசன் வந்து சேர்ந்தனர்.
இடிப்பு வேலையை பார்த்த மணியரசன், எந்த அடிப்படையில் இடிக்கிறீங்க? இடிக்கிறதுக்கான உத்தரவைக் காட்டுங்க'' என்று அதிகாரிகளிடம் கேட்க, ""ஆர்டரெல்லாம் ஒண்ணும் கிடையாது.. இடிக்கிறோம். அவ்வளவுதான்'' என்று சொல்லிவிட்டு, ஏதோ பேப்பரில் கிறுக்கிய ஒரு தாளை மட்டும் காட்டினார்கள். ஒரு மணி நேரத்தில் வந்த வேலையை திருப்திகரமாக முடித்து விட்ட செய்தியை மேலிடத்துக்கு தந்தனர். பிறகு சுத்தமாக நிர்மூலமாக்கிவிட்டு அப்பகுதியை முள்கம்பி போட்டு வேலி அமைத்து "இது நெடுஞ்சாலைக்கு சொந்தமானது' என்ற பெயர் பலகையை வைத்தனர்.
இந்த தகவலை அறிந்த உணர்வாளர்கள் அப்பகுதியில் குவிந்து, திடீரென சாலை மறியலில் இறங்க ஏரியா பதட்டமானது. இளைஞர்கள், நெடுஞ்சாலைத் துறை போட்டிருந்த முள் வேலி கம்பிகளை பிய்த்து எறிந்தார்கள். பெயர் பலகையைத் தூக்கி வீசினார்கள். அருகிலேயே, ஊராட்சி சார்பில் அம்மா திட்டத்திற்காக ஜெ. படம் போட்ட பலகை வைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த போர்டை உடைத்து அதை காலில் போட்டு மிதித்துக்கொண்டே.. "ஜெயலலிதா ஒழிக, ரெட்டை வேடம் போடும் ஜெயலலிதா ஒழிக' என்றெல்லாம் ஆவேசமாக கோஷம் எழுப்பினர். அப்படியெல்லாம் கத்தக்கூடாது... கத்தக் கூடாது' என நெடுமாறன் பதறியது அங்கு எடுபடவில்லை. "இனியும் பொறுக்க முடியாது' என நினைத்த போலீஸ், உணர்வாளர்கள் மீது காட்டுத்தனமாக தடியடி நடத்தியது. சிதறி ஓடியது கூட்டம். ஓடி... ஓடி பலரையும் கைது செய்து வேனில் ஏற்றினார்கள். இந்த சம்பவத்தின் போது, தஞ்சையில் நடராஜன் இருந்தும் சம்பவ இடத்துக்கு போகவில்லை. மேலிடத்திலிருந்து வந்த உத்தரவை அடுத்து, நெடுமாறனை கைது செய்ய அவர் தங்கியிருந்த இடத்துக்குச் சென்றார் போலீஸ் எஸ்.பி.! ""கைது செய்கிறேன். ஏதேனும் புத்தகம் வேணும்னா எடுத்துக்குங்க'' என்றார். சில பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிய நெடுமாறனை வேனில் ஏற்றினர். அப்போது, ""அரசியல் கட்சிகளை ஒன்றிணைத்துப் போராட்டம் நடத்துவேன்'' என்றார். அவரது குரலில் கம்பீரம் குறைந்திருந்தது.
மதியம் 12 மணிக்கு முற்றம் வந்த வைகோவை உள்ளே போகவிடாமல் போலீஸ் தடுக்க, ""இது எங்கள் முற்றம். என்னை தடுக்க நீங்கள் யார்?'' என்றவர், பத்திரிகையாளர் களிடம், ""இது தமிழர்களின் சொத்து. இதை உன்னால் (ஜெ.) தடுக்க முடியாது. தடுக்க நினைத்தால் மண்டை உடை யும். கேள்வி கேட்க ஆள் இல் லையென்று நினைக்கிறாய். இந்த பாவத்துக்கு ஜெய லலிதாவுக்கு மன்னிப்பே கிடையாது. இது போயஸ் தோட்டத்து சொத்தல்ல. தமிழன் சொத்து. இந்த செய லுக்காக உலகத் தமி ழர்கள் ஜெயலலி தாவை பார்த்து காறித் துப்புவார்கள். நாங்கள் யார் சொத்தையும் ஆக்கிரமிக்கவில் லை. டான்சி நிலத் தையே ஆக்கிரமித்தவர் ஜெய லலிதா. ராஜபக்சே பூமியில் கொடுமைகள் நடந்தன. இங்கேயுமா?''’’என்று ஆவேசமாக குரல் கொடுத்து விட்டு, திருமண மண்டபத்தில் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த நெடுமாறனை சந்தித்துவிட்டு கிளம்பினார்.
நள்ளிரவில் நெடுமாறன் உட்பட 86 பேர் மீது 5 செக்ஷன்களில் வழக்குப் பதிவு செய்தனர். திருமண மண்டபத்துக்கே வந்த நீதிபதி, அவர்களை 15 நாள் ரிமாண்ட் செய்ய இரவு 3.15 மணிக்கு திருச்சி சிறையில் அனைவரையும் அடைத்தது போலீஸ். இதற்கிடையே, தன்னையும் கைது செய்ய தேடுகிறார்கள் என அறிந்த நடராஜன், போலீஸ் கண்ணில் சிக்காமல் முன் ஜாமீன் அப்ளை செய்துவிட்டு தப்பி ஓடிக் கொண்டேயிருக்கிறார்.
முற்றத்தின் பணிகளில் பங்களிப்பு செய்த உணர்வாளர்கள் சிலரிடம் பேசிய போது,
முற்றத்திற்கெதிராக நடவடிக்கை எடுக்க ஜெயலலிதா முடிவு செய்தபோது, இதனால் உங்களுக்கு நெகடிவ் இமேஜ் வரும் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அத னால் அதை சரிசெய்வது எப்படி? என யோ சித்தபோது கிடைத்த ஐடியாதான் சட்ட மன்றத்தின் அவசர கூட்டம். ஆக, இடிப்பி னால் வரும் நெகடிவ் இமேஜை சரிகட்டவே, சட்டமன்றத் தீர்மானம் என்கிறார்கள்.
எல்லா வகையிலும் ஜெயலலிதா ஆட்சியும் அதிகாரமும் சிறப்பாக இருக்கிறதுஎன்றவர்கள் இன்று, ஈழத்தாயா? என்று அலறுவதை கேட்க முடிகிறது.

variat

சொக்கம்பட்டி ஜமீன்

பழைய காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் சிறந்த நிலையில் இருந்த ஜமீன்களுள் சொக்கம்பட்டி யென்பது ஒன்று. வடகரையாதிக்கமென்றும் அந்த ஜமீன் வழங்கப் படும். அங்கே இருந்த ஜமீன்தார்களுள் சின்னணைஞ்சாத் தேவர் என்பவர் புலவர் பாடும் புகழுடையவராக வாழ்ந்து வந்தார். அவரால் திருக்குற்றாலம், பாபநாச, திருமலை முதலிய தலங்களில் பலவகையான நிவந்தங்கள் அமைக்கப்பெற்றன. அவர் தண்டமிழ் வாணர்பால் அன்பு பூண்டு ஆதரித்துப் பெரும்புகழ் பெற்றார். மேலகரம் திரிகூட ராசப்பக் கவிராயர், செங்கோட்டைக் கவிராச பட்னாரம், கிருஷ்ணாபுரம் கவிராயர் முதலியோர் அவருடைய ஆதரவு பெற்றவர்கள். அக்காலத்தில் அவருடைய ஆட்சி சிறப்படைந்திருந்தது.
ஒரு பெரிய அரசாங்கத்துக்கு உதாரணமாகச் சொல்லக் கூடிய நிலையில் அவருடைய சமஸ்தானம் விளங்கியது. அவ்வளவுக்கும் காரணம் அந்த ஜமீன்தாருடைய ஸ்தானாபதியாக இருந்த பொன்னம்பலம் பிள்ளை யென்பவருடைய அறிவாற்றலேயாகும்.

பொன்னம்பலம் பிள்ளை சிறந்த தமிழ்ப் புலமை வாய்ந்தவர். வாசவனூர்ப் புராணத்தையும் வேறு பல தனிப்பாடல்களையும் இயற்றியிருக்கின்றார். அவர் வாசுதேவநல்லூரிற் பிறந்த வேளாள குலதிலகர். பேராற்றலும் அரசியலை ஒழுங்குபெற நடத்தும் மதியூகமும் அவர்பாற் பொருந்தியிருந்தன. அவருடைய நல்லறிவும் ஆட்சி முறையும் குடிகளுக்கும் சம்ஸ்தானாதிபதிக்கும் ஒருங்கே இன்பத்தை உண்டாக்கின.
பொன்னம்பலம் பிள்ளையின் அறிவின் திறத்தில் ஈடுபட்ட சம்ஸ்தானாதிபதியாகிய சின்னணைஞ்சாத் தேவர் தம் அமைச்சராகிய அவர் யாது கூறினும் அதன்படியே ஒழுகி வந்தார். அமைச்சருடைய சாதுர்யமான மொழிகளும் தமிழ்ப்புலமையும் அரசியல் யோசனைகளும் யாவரையும் வணங்கச் செய்தன. பிற சமஸ்தானத் தலைவர்களெல்லாம், “இத்தகைய அமைச்சர் ஒருவரைப் பெற்றிலமே!” என ஏங்கினர்.
அக்காலத்தில் இருந்த சேதுபதி மன்னர் பொன்னம்பலம் பிள்ளையை வருவித்து அவருடைய பெருமையை உணர்ந்து போற்றினார். அவரோடு ஸல்லாபஞ் செய்வதில் அரசருக்கு உயர்ந்த மகிழ்ச்சி உண்டாயிற்று. அடிக்கடி அவருடைய பழக்கம் இருக்க வேண்டு மென்பது சேதுபதி அரசர் விருப்பம். ஆயினும் தம்முடைய ஜமீந்தாரிடத்தில் அன்பும் அந்தச் சமஸ்தான நிர்வாகத்திற் கருத்தும் உடைய பொன்னம்பலம் பிள்ளை அங்ஙனம் இருப்பது சாத்தியமாகுமா? பலமுறை சேதுபதி விரும்பினால் ஒருமுறை சென்று சிலநாள் இருந்து வருவார். அப்பொழுது சேதுபதி மன்னர் அவரைத் தம்பாலே இருத்தி விடுதற்குரிய தந்திரங்கள் பல செய்தும் அவர் இணங்கவில்லை.
ஒருமுறை சேதுபதி அரசரிடம் பொன்னம்பலம் பிள்ளை வந்திருந்தபோது அவர் தம் ஜமீன்தாருடைய சிறந்த குணங்களைப் பற்றியும் தம் பாலுள்ள அன்பைப் பற்றியும் எடுத்துக் கூறினார்.
“உங்களுடைய ஸம்மதம் இல்லாமல் சமஸ்தானத்தில் ஒரு காரியமும் நடைபெறாதாமே?” என்று கேட்டார் சேதுபதி.
“ஆம். ஆனால் அப்படி இருப்பது அதிகாரத்தினால் அன்று; அன்பினாலே தான். எங்கள் மகாராஜாவுக்கு நான் செய்வதிற்குறையிராது என்ற நம்பிக்கையுண்டு. நாடும் குடிகளும் நன்மை அடையவேண்டுமென்பதே அவர்களுடைய நோக்கம்; தாமே நேரில் அதிகாரம் செலுத்தவேண்டுமென்ற விருப்பம் அவர்களுக்கு இல்லை. யாருடைய அதிகாரமாக இருந்தால் என்ன? எல்லாம் அவர்களுடைய பெயராலேயே நடைபெறுகின்றன.”
“அப்படியானால் உங்கள் ஜமீன்தார் உங்கள் யோசனையைக் கேட்டுத் தான் எல்லாக் காரியங்களையும் செய்வாரோ?”
“கூடியவரையில் அப்படித்தான் செய்வது வழக்கம். அவர்களிடம் நான் வெறும் சம்பளம் வாங்கும் மந்திரியாக மட்டும் நடந்து கொள்ளவில்லை. அவர்கள் என்னை ஆருயிர் நண்பனாகவே கருதியிருக்கிறார்கள். ஒரு சம்ஸ்தானாதிபதி, வியாஜம் ஒன்றும் இல்லாமல் ஒன்றுக்கும் பற்றாத என்னிடத்தில் இவ்வளவு அன்பு வைக்கும்போது என்னுடைய நன்மையைக் காட்டிலும் அவர்களுடைய நன்மையையே சிறந்ததாகக் கருதுவது என் கடமையல்லவா?”
“உங்களுடைய சமஸ்தானாதிபதியை ஒருமுறை பார்க்கவேண்டுமென்பது என் விருப்பம்.”
“நன்றாகப் பார்க்கலாம். பரிவாரங்களுடன் சொக்கம் பட்டிக்கு விஜயம் செய்தால் மகாராஜாவை வரவேற்பதைக் காட்டிலும் சந்தோஷந்தரும் செயல் வேறொன்று இல்லை.”
“நான் அங்கே வருவதைக் காட்டிலும், உங்கள் சம்ஸ்தானாதிபதி இங்கே வந்தால் நலம் அல்லவா?”
“அப்படியும் செய்யலாம். ஆனால் அதற்கு இது தக்க சமயமல்ல. மகாராஜா முறையாக அவர்களுக்குத் திருமுகம் அனுப்பி மரியாதையோடு வருவிக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்தாலும் நான் அங்கே சென்று அவர்களை வரச்சொன்னால்தான் விஜயம் செய்வார்கள். என்னுடைய விருப்பம் இல்லாமல் வரமாட்டார்கள்.”
“நீங்கள் அவரை வரும்படி எழுதியனுப்பலாமே?”
“அவ்வளவு உரிமையை நான் மேற்கொள்ளுதல் பிழை. எங்கள் அரசரவர்கள் கருணை மிகுதியினால் எனக்குச் சில அதிகாரங்களைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். அதை நான் தவறாகச் செலுத்தலாமா? எனக்கு இணங்கி அவர்கள் நடந்தாலும் அவர்களோ அரசர்பிரான்; நான் ஊழியன். நான் என்னுடைய வரம்பு கடந்து நடக்கக் கூடாது. இங்கே வரும்படி நான் எழுதுவது உசிதமன்று.”
“அப்படியானால், நானே திருமுகம் அனுப்பி வருவிக்கின்றேன்.”
“மகாராஜாவின் திருமுகத்தைக் கண்டவுடன் அவர்கள் புறப்படமாட்டார்கள். என் விருப்பம் என்னவென்பது தெரிந்துதான் வருவார்கள்.”
“உங்களுக்குத் தெரியாமலே நான் அவரை இங்கே வருவித்துவிடுகிறேன்.” என்றார் சேதுபதி மன்னர்.
இருவருக்கும் வாக்குவாதம் நடைபெற்றது. சேதுபதி, சொக்கம்பட்டி ஜமீன்தாரை வருவித்துவிடுவதாக வீரம் பேசினார். அது முடியாதென்று பொன்னம்பலம் பிள்ளை கூறினார்.
மறுநாள் சேதுபதி வேந்தர் பொன்னம்பலம் பிள்ளை அறியாதபடி அவர் எழுதியதைப் போல் ஒரு திருமுகம் எழுதி ஆள்மூலம் சொக்கம்பட்டி ஜமீன்தாருக்கு அனுப்பினார். ‘உடனே புறப்பட்டு இவ்விடத்திற்கு விஜயம்செய்யவேண்டும்’ என்று பொன்னம்பலம் பிள்ளை எழுதினதாக அத்திருமுகம் அமைந்திருந்தது.
அதுகண்ட சின்னணைஞ்சாத் தேவர் அதுகாறும் சேதுபதியிடம் சென்றவரல்லராதலின் சிறிது மயங்கினார். அக்காலத்தில் சேதுபதியைப் போன்ற கெளரவம் சின்னணைஞ்சாத்தேவருக்கும் இருந்தது. ‘இங்ஙனம் நம் அமைச்சர் எழுதுவதற்குக் காரணம் தெரியவில்லை. ஆயினும் அவர் நம் நன்மையைக் கருதியே ஒவ்வொரு காரியத்தையும் செய்வார். இப்படி அவர் முன்பு செய்தது இல்லை. எதற்கும் நாம் அங்கே அதிக ஆடம்பரமின்றிச் செல்வோம்’ என்றெண்ணிச் சில வேலைக்காரர்களை மட்டும் அழைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டார்.
சொக்கம்பட்டியிலிருந்து ஜமீன்தாருடைய பல்லக்கு வருமென்றும், உடனே தமக்குத் தெரிவிக்க வேண்டுமென்றும், வந்தவருக்கு இடம் கொடுத்து உபசரிக்கவேண்டுமென்றும் சேதுபதி தம் அதிகாரி களுக்கு உத்தரவிட்டிருந்தார். அதிகாரிகளும் சின்னணைஞ்சாத் தேவரை எதிர்பார்த்திருந்தனர். தேவர் வந்து தமக்கென அமைத்திருந்த விடுதியில் தங்கினார். சேதுபதி வேந்தரைத் தாமே சென்று பார்ப்பது தம் கெளரவத்துக்குக் குறைவாதலாலும், தாம் தம் அமைச்சருடைய விருப்பத்தின்படி வந்திருப்பதாலும் அவர் அங்கேயே தங்கித் தம் அமைச்சரது வரவை எதிர்பார்த்திருந்தார்.
அவர் வந்திருப்பது பொன்னம்பலம் பிள்ளைக்குத் தெரியாது. பிள்ளையை வியப்படையுமாறு செய்யவேண்டுமென்று கருதிய சேதுபதி அவரையும் அழைத்துக்கொண்டு சின்னணைஞ்சாத்தேவர் தங்கியிருந்த விடுதிக்கு வந்தார். நெடுந்தூரத்தில் வரும்போதே தம்முடைய தலைவரைக் கண்டு கொண்ட பொன்னம்பலம் பிள்ளை, ஏதோ சூது நடந்திருக்குமென்று தெரிந்துகொண்டார். உட்புகுந்து சின்னணைஞ்சாத்தேவரருகிற் செல்லும்போது அவர் திடுக்கிட்டுப் போவாரென்று சேதுபதி நினைத்தார். அவரோ அங்கே சென்றவுடன், “ஏனடா சின்ன ணைஞ்சாத்தேவா! ஸமூகத்தில் செளக்கியமா?” என்று கேட்டார். ஸமூகம் என்பது சம்ஸ்தானாதிபதியைக் குறிப்பது. தாமே “ஸமூகமாக” இருக்கத் தம்மை இப்படி ஒருமையில் அழைத்துக் கேட்பதுபற்றி ஜமீன்தார் கோபம் அடையவில்லை.
தாம் முன்னரே ஐயுற்றபடி ஏதோ சூழ்ச்சியினால் சேதுபதி தம்மை வரவழைத் திருக்கிறாரென்றும், தம் அமைச்சர் தக்க காரணங் கொண்டே அப்படிப் பேசுகிறாரென்றும் அவர் ஒரு கணத்தில் ஊகித்துக்கொண்டார்.
“எஜமான்! ஸமூகத்தில் செளக்கியமே. உங்களைப் பிரிந்திருப்பதுதான் கஷ்டமாக இருக்கிறதாம்.” என்று பணிவுடன் அவர் விடையளித்தார்.
“அப்படியா! விரைவிலே புறப்படவேண்டியதுதான்” என்று சொல்லிவிட்டுப் பொன்னம்பலம் பிள்ளை மேலே நடந்தார்.
சேதுபதி மன்னருக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை; அவர் அதற்கு முன் சின்னணைஞ்சாத் தேவரைப் பார்த்தவரல்லர்; ஆதலின் அங்கே வந்தவரே ஜமீன்தார் என்று அறிந்துகொள்ளமுடியவில்லை. ‘இவர் ஜமீன்தாராக இருந்தால், நமது முன்னிலையில் இந்த அமைச்சர் இப்படிப் பேசுவாரா? இவர் சம்ஸ்தானத்தைச் சேர்ந்த அதிகாரியாக இருக்கலாம். அமைச்சரை ஏமாற்ற எண்ணிய நாமே ஏமாந்து போனோம். அரசர் இவரைக் காட்டிலும் அறிவாளியென்று தெரிகிறது. தாம் வராமல் தம் பெயருள்ள ஓர் அதிகாரியை அனுப்பி விட்டார். இல்லாவிட்டால் இவ்வளவு சிறந்தவராகிய பொன்னம்பலம் பிள்ளைக்கு அவரிடத்தில் பற்று இருப்பதற்கு நியாயம் இல்லையே’ என்று எண்ணினார். இருவரும் அரண்மனைக்கு மீண்டார்கள்.
பொன்னமபலம் பிள்ளை தனியே வந்து தம் சம்ஸ்தானாதிபதியைக் கண்டு பொய்த்திருமுகம் வந்ததும் பிறவும் தெரிந்து கொண்டார்; “நான் செய்த அபசாரத்தை மன்னிக்கவேண்டும். சமூகத்தின் கெளரவத்திற்கு இங்கெல்லாம் இவ்வளவு சுலபமாக வருதல் ஏற்றதன்று. அதனால், நான் இந்தத் தந்திரம் செய்தேன். சமூகத்திற்கு அகெளரவம் ஏற்பட்டாலும் அது நம் இருவருக்குந்தானே தெரியும்?? உரிமை பற்றியும், வேறு வழியில்லாமையாலும் இவ்வாறு செய்தேன். க்ஷமித்தருள வேண்டும்” என்று வேண்டினார்; தம்முடைய அருமைத் தலைவரை அவ்வாறு பேச நேர்ந்ததேயென்பதை நினைந்து நினைந்து உருகினார்.
சின்னணைஞ்சாத்தேவரோ சிறிதும் மனம் வருந்தாமல்,” நீர் நம்முடைய மானத்தைக் காப்பாற்றினீர். நாம் தெரியாமல் செய்த பிழையை உம்முடைய சாதுர்யத்தால் மாற்றிவிட்டீர். நீர் உள்ளவரையில் நமக்கு என்ன குறை?” எனக்கூறித் தம் அமைச்சரைத் தேற்றினார்.
அப்பால் பொன்னம்பலம் பிள்ளை சேதுபதியிடம் தம் அரசர் தம்மை வரும்படியாகச் சொல்லி யனுப்பி யிருக்கிறாரென்று கூறி விடை பெற்றுக் கொண்டு, சம்ஸ்தான அதிகாரியாக நடித்த சின்னணைஞ்சாத் தேவருடன் சொக்கம்பட்டி போய்ச் சேர்ந்தார்.
(குறிப்பு: இவ்வரலாற்றை, திருவாவடுதுறையாதீன வித்துவானும் இப்பொழுது அவ்வாதீனத்தைச் சார்ந்த மதுரைக் கட்டளை விசாரணைத் தலைவராக இருப்பவர்களுமாகிய ஸ்ரீமத் சங்கரலிங்கத் தம்பிரானவர்கள் தெரிவித்தார்கள்.)
உ.வே.சாமிநாதய்யர்

ஊற்றுமலை ஜமீன்

ஊற்றுமலையென்பது திருநெல்வேலி ஜில்லாவில் இருந்து வரும் ஒரு பழைய ஜமீன். அதில் ஜமீன்தார்களாக இருந்தவர்கள் வீரத்திலும் கல்வியிலும் சிறந்தவர்கள். வடகரையென்னும் சொக்கம்பட்டியில் பெரியசாமிச் சின்னணைஞ்சாத் தேவர் தலைமை வகித்து வந்த காலத்தில் ஊற்றுமலையில் இருந்த ஜமீன்தார் தென்மலையென்னும் சிவகிரியிலிருந்து ஜமீன்தாருக்கு உதவி புரிந்து வந்தனர்.
வடகரையாருக்கு நண்பராகிய சேற்றூர் ஜமீன்தாருக்குப் பல இடையூறுகளை விளைவித்தனர் தென்மலையார். வடகரை ஸ்தானாதிபதியாக இருந்த பொன்னம்பலம் பிள்ளை பல படையுடன் சேற்றூராருக்கு உதவியாக நின்று தென்மலையாரை வென்றனர். அதன்பின் தென்மலையும் அதற்கு உதவியாக நின்ற ஊற்றுமலை ஜமீனும் தம்முடைய நிலையிற் குலைந்தன. ஊற்றுமலை ஜமீன்தார் அப்பகைவர் கையில் அகப்பட்டார்: அவர் தம்முடைய மனைவியாரையும் இரண்டு சிறு பிள்ளைகளையும் விட்டு இறந்தனர்.

அவர் மனைவியாரின் பெயர் பூசைத்தாயாரென்பது. அவர் தம் குழந்தைகளுக்காகவே உயிர் வைத்திருந்தனர். குழந்தைகளில் மூத்தவர் மருதப்பத் தேவர்; இளையவர் சீவலவ தேவர் என்பார். பூசைத்தாயார் தெய்வ பக்தியும் தைரியமும் தமிழிற் சிறந்த பயிற்சியும் உடையவர்.
ஊற்றுமலை ஜமீன் அரண்மனையில் அடிக்கடி வித்துவான்களுடைய பேச்சுக்கள் நடந்து வருகையில் அவ்வம்மையார் ஜமீன்தார் அருகிலிருந்து அவற்றைக் கவனிப்பது வழக்கம்; ஆதலின் செய்யுட்களின் சுவை தெரிந்து அனுபவிக்கவும் புதிய செய்யுட்களை இயற்றவும் ஆற்றலுடையவராக ஆனார்.
தம்முடைய கணவர் இறந்தபோது,”மிகவும் இளைஞர்களாக இருக்கும் குழந்தைகளை எப்படிக் காப்பாற்றுவது!” என்று அவர் மனம் ஏங்கினார். ஊற்றுமலையில் தனியே இருப்பின் தம் குலக்கொழுந்துகளாகிய அவ்விருவருக்கும் ஆபத்து வருமென்று பயந்து தென்காசிக்குச் சென்று அங்கே அடக்கமான வாழ்க்கையை நடத்தி வருவாராயினர்.
புலமை நிரம்பிய பெண்மணியாராதலின் கல்வியினால் உண்டாகும் பெருமையே பெருமை என்றுணர்ந்து எவ்வாறேனும் தம் மக்களுக்குக் கல்வியறிவூட்டவேண்டு மென்னும் ஊக்கமுடையவராக இருந்தார். தென்காசியில் இருந்த பள்ளிக்கூடமொன்றில் தம் குமாரர் இருவரையும் சேர்ப்பித்துப் படிக்கச் செய்தார்.
அவ்விருவருள் இளையவராகிய சீவலவ தேவர் நல்ல லக்ஷணமும், வசீகரமான தோற்றமும் உடையவர். தைரியமும், சோம்பலின்றி உழைக்கும் ஊக்கமும் அவருக்குப் பிறவியிலே அமைந்திருந்தன. பிறர் உள்ளக் கருத்தைக் குறிப்பாக அறியும் நுண்ணறிவும் அவர் பால் இருந்தது. அவருடைய முகத்தைப் பார்த்துப் பூசைத்தாயார், “இவனால் நாம் ஈடேறலாம்” என்று எண்ணி மகிழ்ந்து வந்தார்.
ஒரு நாள் சகோதரர் இருவரும் பள்ளிக்கூடம் செல்லும்போது அத்தலத்தில் உள்ள தேரடியில் சில சிறுவர்கள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களைக் கண்டபோது இளங்குழந்தையாகிய சீவலவதேவருக்குத் தாமும் விளையாடவேண்டுமென்னும் ஆசை உண்டாயிற்று. சிறிது நேரம் அவர்களோடு சேர்ந்து விளையாடத் தொடங்கினார்.
அவருடைய தமையனாராகிய மருதப்பத் தேவர் பள்ளிக்கூடத்துக்கு நேரமாகிவிட்டதென்று கூறினார். அதனைக் காதில் வாங்காமல் சீவலவதேவர் விளையாடிக் கொண்டே இருந்ததனால், மூத்தவருக்குக் கோபம் மூண்டது; உடனே தம்பியை அடித்துப் பள்ளிக்கூடத்துக்கு அழைத்துப் போனார்.
சீவலவதேவர் மானமுள்ளவராதலின் பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து வந்து தாயாரைக்கண்டவுடன் கோவென்று அழத் தொடங்கினார். தம்முடைய கண்மணியைப் போன்ற குழந்தை அங்ஙனம் எதிர்பாராதவிதமாக அழுவதைக் கண்ட பூசைத்தாயாருக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. விசாரித்தபோது விஷயம் தெரிந்தது.
குற்றம் இருவரிடமும் இருப்பதாக அவர் எண்ணினார். கல்வியே செல்வமென்று எண்ணி அவர்களைப் படிக்கவைத்தவராதலின் இளையபிள்ளை விளையாட்டிற் போதைக் கழித்தது குற்றமென்பதும், இருப்பினும் நல்லுரை கூறாது இளங்குழந்தையை அடித்தது மூத்தவரது குற்றமென்பதும் அவர் கருத்து. யாரை நோவது?? “எல்லாம் நம்முடைய பழைய நிலையிலிருந்து மாறியதனால் உண்டாகியவையே” என்று எண்ணும்போது பூசைத்தாயாருக்குத் துக்கம் பொங்கி வந்தது. தம்முடைய உள்ளுணர்ச்சியை வெளிப்படையாக அந்தக் குழந்தைகளுக்கு உணர்த்தத் துணியவில்லை. ஆயினும் தமிழ்க் கல்வியறிவுடைய அப்பெண்மணியார் ஒரு செய்யுளால் அதை வெளியிட்டார். அது வருமாறு:
“தேரோடு நின்று தெருவோ டலைகிற செய்திதனை
ஆரோடு சொல்லி முறையிடு வோமிந்த அம்புவியில்
சீரோடு நாமும் நடந்துகொண் டாலிந்தத் தீவினைகள்
வாராவ டாதம்பி சீவல ராய மருதப்பனே.”
இச்செய்யுளைச் சொல்லும்போதே அவர் கண்களில் நீர் துளித்தது.
அடிபட்ட சீவலவ தேவர் தம்முடைய துக்கத்தை மறந்தார். தம் தாயார் அவ்வாறு வருந்துவதற்குக் காரணமென்ன என்பதில் அவர் மனம் சென்றது. தங்களை அன்போடு பாதுகாத்துவரும் அன்னையார் வருந்துவதைக் கண்டபோது அவர் மனம் உருகியது.
துணையற்ற நிலையில் இருந்தாலும் தம் உள்ளத்துள் இருந்த துயரத்தை அதுகாறும் அவ்வம்மையார் வெளியிட்டதேயில்லை; தைரியமாகவே இருந்து வந்தார். தம்முடைய பழைய நிலையையும் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லவில்லை. அன்றைத்தினமோ வருத்தம் அடக்குவதற்கு அரிதாகிவிட்டமையால் அந்தச் செய்யுளைக் கூற நேர்ந்தது.
ஒருநாளும் வருந்தாத தாயார் அங்ஙனம் வருந்துவதைக் கண்டு பொறாத இளையவர், “நம்மால் அல்லவா இந்த வருத்தம் தாய்க்கு வந்தது!” என்று எண்ணி அதிகமாக அழுதார். ” நீ என்னம்மா இப்படி வருத்தமடைகிறாய்? இதற்குக் காரணம் என்ன? சொல்லத் தான்வேண்டும்” என்று பிடிவாதம் செய்தார். தாயார் வேறு வழியில்லாமல் எல்லாச் செய்திகளையும் குழந்தைகளிடம் சொல்லி வருந்தினார்.
“இனிமேல் எப்படி அம்மா நாம் பழைய நிலைக்கு வரமுடியும்?” என்று சீவலவதேவர் கேட்டார்.
“ஆண்டவன் அருள் செய்யவேண்டும். இப்போது வடகரையார் மிக்க பராக்கிரமம் கொண்டு விளங்குகிறார்கள். அவர்கள் மனம் வைத்தால் நம்மைப் பழையபடியே நிலைநாட்டலாம்.” என்றார் பூசைத்தாயார்.
“வடகரை யரசரை நான் போய்ப் பார்த்து வரட்டுமா, அம்மா?” என்று தைரியத்துடன் சீவலவ தேவர் கேட்டார்.
“உனக்கு அவ்வளவு தைரியம் இருக்கிறதா? வடகரை சமஸ்தானாதிபதியைப் பார்ப்பது அவ்வளவு சுலபமான காரியமல்லவே!”
“பின் என்ன செய்வதம்மா?”
“பார்க்க முடியாது. ஆனால் ……”
தாயார் சிறிது யோசித்தார். அவர் மனத்தில் ஏதோ ஒரு புதிய கருத்து உதித்தது.
“பொன்னம்பலம் பிள்ளையென்பவர் அந்த சமஸ்தானத்தில் ஸ்தானாதிபதியாக இருக்கிறார்; அவர் மிகவும் நல்லவர்: தமிழில் சிறந்த புலமையுடையவர். அவர் மனம் வைத்து நமக்கு உதவி செய்ய இசைந்தாரானால் ஸமஸ்தானாதிபதியும் இணங்குவார்.” என்று தயார் கூறினார்.
“அவரையே போய்ப் பார்த்து வருகிறேன், உன்னுடைய அன்பையும் ஆண்டவன் கிருபையையும் துணையாகக் கொண்டு நான் போய்வருகிறேன்.” என்று சீவலவதேவர் முன் வந்தார்.
வீரக்குடியிற் பிறந்த பெண்மணியாராகிய பூசைத்தாயாருக்குத் தம் மகனிடத்தில் அளவற்ற நம்பிக்கை இருந்தது. “போய் வா” என்று வாழ்த்தி அனுப்பினார்.
சீவலவதேவர் தென்காசியிலிருந்து புறப்பட்டுச் சொக்கம்பட்டிக்கு வந்து பொன்னம்பலம் பிள்ளையின் வீட்டை விசாரித்துக் கொண்டு சென்று அங்கே திண்ணையில் உட்கார்ந்திருந்தார். நடுப்பகலாதலின் உள்ளே பொன்னம்பலம் பிள்ளை நீராடிப் பூஜை பண்ணி விட்டு ஆகாரம் செய்து கொண்டிருந்தார்.
அந்தச் சமயத்தில் அரண்மனையிலிருந்து, “மகாராஜா உடனே வரச் சொன்னார்” என்று ஒரு சேவகன் வந்து அழைக்கவே விரைவாக ஆகாரம் அருந்தி எழுந்தார். கரசுத்தி செய்துகொண்டவுடன் அரண்மனைக்குச் செல்லும்பொருட்டு வெளியே வருகையில் அங்கே திண்ணையில் உட்கார்ந்திருந்த இளைஞராகிய சீவலவ தேவர்மேல் அவர் பார்வை சென்றது.அவருடைய அழகிய முகத்தின் வசீகர சக்தி பிள்ளையின் உள்ளத்திற் பதிந்தது.
“நீ யாரப்பா?” என்று ஸ்தானாதிபதி வினவினார்.
சீவலவ தேவர் தாம் இன்னாரென்பதை அறிவித்தார். ஊற்றுமலை ஜமீன்தாரிணி நன்றாகப் படித்தவரென்பதை முன்னரே பொன்னம்பலம் பிள்ளை அறிந்திருந்தார். அவ்வம்மையாருக்கு இரண்டு இளங்குழந்தைகள் இருப்பதையும் கேள்வியுற்றிருந்தார்.
ஆதலின் சீவலவதேவர் இன்னரென்று தெரிந்தவுடன் அவருக்குத் திடுக்கிட்டது. அவர், “இங்கே யாரேனும் உம்மை இன்னாரென்று தெரிந்து கொண்டால் உம்முடைய தலை தப்பாதே!” என்று அஞ்சினார்.
“ஆண்டவன் திருவருளின்படியே எல்லாம் நடைபெறும்” என்றார் இளைஞர்.
அவ்விளைஞர் காட்டிய பணிவு பொன்னம்பலம் பிள்ளைக்கு மனக்கசிவை உண்டாக்கியது. அப்பொழுதே, “இவர்களைப் பழைய நிலையில் வைத்துப் பார்க்கவேண்டும்,” என்ற சங்கற்பத்தைச் செய்து கொண்டார். பிறகு மிக்க களைப்புடன் இருந்த சீவலவதேவரை வீட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று உணவு செய்யச் சொல்லிவிட்டு, “இங்கே படுத்து இளைப்பாறிக்கொண்டிரு; நான் அரசரிடம் சென்று வருகிறேன். ஒருவரிடமும் தாம் இன்னாரென்று தெரிவிக்கவேண்டாம்” என்று சொல்லி அரண்மனைக்குச் சென்றார்.
பொன்னம்பலம் பிள்ளை தம்முடைய தலைவராகிய சின்னணைஞ்சாத்தேவரிடம் அவர் அழைத்த விஷயமாகப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், “நம்மால் அழிக்கப்பட்ட ஊற்றுமலையார் வேறு சிலருடைய உதவியை நாடிக்கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது. இப்போது அந்த ஜமீன் பரம்பரையில் இரண்டு இளைஞர்களே இருக்கிறார்கள். நமக்கும் அவர்களுக்கும் நேரே பகைமையில்லை.
சமூகத்துக்குப் பரம்பரையாக அவர்கள் உறவினர்களல்லவா? சேற்றூராருக்கும் தென்மலையாருக்குமே பகை. சேற்றூராருக்கு நாம் உதவி செய்தோம்; தென்மலையாருக்கு அவர்கள் உதவி செய்தார்கள். அங்ஙனம் உதவி செய்த ஜமீன்தாரும் இப்போது இல்லை.
ஊற்றுமலை ஜமீன் தமிழ்ப்புலவர்களை ஆதரித்துக் காப்பாற்றும் புகழையுடையது. அதன் அழிவுக்கு நாமே காரணமாக இருந்தோம். இப்போது மீட்டும் அந்த ஜமீனை நாமே நிலை நிறுத்தினால் நமக்கு அளவற்ற புகழ் உண்டாகும்; அநாவசியமான பகையுணர்ச்சியும் இல்லாமற்போம்! என்றார்.
‘நீர் எப்படி செய்தாலும் நமக்குச் சம்மதமே! என்று கூறினார் ஸமஸ்தானாதிபதி.
பொன்னம்பலம் பிள்ளை உடனே தென்காசிக்குப் பல்லக்கு அனுப்பிப் பூசைத்தாரையும் மருதப்பத் தேவரையும் வருவித்தார். அவர் பூசைத்தாயாரைப் பற்றி முன்பே கேள்விப்பட்டிருந்தார். தமிழ்ப்புலமையையுடைய அவரைச் சந்தித்தபோது பொன்னம்பலம் பிள்ளைக்கு அளவற்ற வருத்தம் உண்டாயிற்று; “இவ்வளவு சிறந்த அறிவுடைய இவரை இந்நிலைக்கு உள்ளாக்கியதற்கு நாமல்லவோ காரணம்!’ என்று இரங்கினார்.
அப்பால் பூசைத்தாயாருக்கும் அவர் குமாரர்களுக்கும் தக்க வசதி அமைக்கப் பட்டது.
பொன்னம்பலம்பிள்ளை ஏவலாளர்களுடன் ஊற்றுமலை சென்று அங்கே பழுதுபட்டிருந்த கோட்டை, அரண்மனை முதலியவற்றைச் செப்பஞ் செய்வித்தார். பிறகு நல்ல லக்கினத்தில் கிருகப்பிரவேசம் நடத்த ஏற்பாடு செய்து, வடகரையிலிருந்து பல்லக்கில் ஊற்றுமலை ஜமீன்தாரிணியையும் இரண்டு குமாரர்களையும் வருவித்தார். கிரகப்பிரவேசம் மிகவும் விமரிசையாக நடந்தது. நல்லவேளையில் தமக்குரிய நிலையைப் பெற்று அவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.
ஊற்றுமலையில் மீட்டும் வாழ்வோமென்று நம்பிக்கையை முழுதும் இழந்திருந்த பூசைத்தாயாருக்கு அந்நிகழ்ச்சி அளவிறந்த விம்மிதத்தை உண்டாக்கியது. பொன்னம்பலம்  அதற்குக் காரணமென்பதை அவர் அறிந்தார். தம்முடைய நன்றியறிவை அவர் ஒரு பாடலால் தெரிவித்துக் கொண்டார். அது வருமாறு:
“கூட்டினான் மிகுந்த பா ளையக்காரர் சேகரத்தைக் குறைவ ராமல்
சூட்டினான் மணிமகுடந் துரைபெரிய சாமிசெய்யுஞ் சுகிர்தத்தாலே
*தீட்டினா னம்பலம்பொன் னம்பலத்தான் றிரிகூடவரையிற் கீர்த்தி
நாட்டினா னூற்றுமலை நாட்டரசு தழைக்கநி லை நாட்டினானே.”
பூசைத்தாயாரின் பொறுமையும் புலமையும் அவர்களுடைய நன்மைக்குக் காரணமாயின; தம்முடைய அரசை நிலைநாட்டித் தழைக்கவைத்த அமைச்சர் பிரானாகிய பொன்னம்பலம் பிள்ளையை போற்றிவந்தனர்.
உ.வே.சாமிநாதய்யர்
சுட்டது