அறிவானந்தன்

கண்டவை,கேட்டவை,பார்த்தவை,படித்தவை,மனதில் உதித்தவை

கள்ளர் சரித்திரம் - 2 -

கள்ளர் சரித்திரம்

இரண்டாம் அதிகாரம்

நாக பல்லவ சோழரும், கள்ளரும்


னி, கள்ளர் குலத்தவர் முற்கூறிப் போந்த மக்களுள் எவ்வினத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும், இன்னவர் நிலைமை எத்தன்மைய தென்றும் பார்ப்போம், சங்கநாளிலே திருவேங்கடத்தை ஆண்ட புல்லி என்னும் அரசன் கள்வர் கோமான் என்று கூறப் படுகின்றான். அவன் வீரத்தினூம், வள்ளன்மையினும் மிக மேம் பட்டவனென்று தெரிகிறது. பொய்யடிமையில்லாத புலவராகிய சங்கத்துச் சான்றேருள், கபில பரண நக்கிர ரோ ஒப்பப் பெருமை வாய்ந்த கல்லாடனாரும் , மாமூலனாரும் பல பாட்டுக்களால் அவனைப் பாடியிருப்ப தொன்றே அவனது பெருமையை நன்கு புலப்படுத்தா நிற்கும்.


அகநானூற்றில்,

கழல்புனை திருந்தடிக் கள்வர் கோமான்'

மழபுலம் வணக்கிய மாவண் புல்லி

விழவுடை வழுசசீர வேங்கடம்'

'புடையலங் கழற்காற் புல்லி குனறத்து'

'புல்லி நன்னாட் டும்பர்'

'பொய்யாநல்லிசை மாவண் புல்லி'

'நெடுமொழிப் புல்லி'


என மாமூலருமம்,


'புல்லி-வியன்றலை நன்னாட்டு வேங்கடம்'

'மாஅலயானை மறப்போர்ப் புல்லி

காம்புடை நெடுவரை வேங்கடம்'


எனக் கல்லாடனாரும் பாடியிருக்கின்றனர்


நற்றிணையில்,

'கடூமான் புல்லிய காடிறந்தோரே'


ன்றார் மாமூலனார் . அதனுரை,

'கடிய குதிரையையுடைய கள்வர் கோமான் புல்லியென்பவனுடைய வேங்கட மலையிலுள்ள காட்டின்கண்ணே சென்ற நமது காதலர்' -- என்பது.


புறநானூற்றிலே, கல்லாடனார், அம்பர்கிழான் அருவந்தையை வாழ்த்துமிடத்தும்,


'காவிரி கனையுந் தாழ்நீர்ப் படப்பை

நெல்விழளை கழனி யம்பர் கிழவோன்

நல்லருவந்தை வாழியர் புல்லிய

வேங்கட விறல்வரைப் பட்ட

ஓங்கல் வானத் துறையினும் பலவெ'


எனப் புல்லியது வேங்கடத்தைச் சிறப்பித்தலினாலே அவர் தம் உள்ளத்தை அத்தோன்றலுக்கே ஒப்பித்துவிட்டனலென விளங்குகிறது.


அகநானூற்றிலே,

'கள்வர் பெருமகன் -- தென்னன்'

என, மதுரைக் கணக்காயனார் ஒரு பாண்டியனைக குறித்துள்ளார்.


இவ்வாற்றால், சங்கநாளிலே அதாவது ஏறக்குறைய ஆயிரத்தெண்ணூறு ஆண்டுகளின் முன்பு 'கள்வர்' என்ற பெயர் வழக்கு இருந்ததென்பதும், கள்ளவர் குலத்தவர் அரசராயிருந்தனரென்பதும் வெளியாகின்றன.


அகநானூற்றில்'

'வினைநவில் யானை விறற்போர்த் தொண்டையர்

இனமழை தவழு மேற்றரு நெரடுங்கோட்

டோங்கு வெள்ளருவி வேங்கடத் தும்பர்'

நாக பல்லவ சோழரும், கள்ளரும்

என்று வெங்கட மலையானது தொண்டையருடையதாகக் கூறப் படுதலின, தொண்டையர், கள்வர் என்ற பெயர்கள் ஒரு வகுப்பினர்க்கு உரியன என்பதும். பண்டை நாளிலே வேங்கடமும், அதைச் சார்ந்த நாடும் அன்னவரது ஆட்சியிலிருந்தன வென்பம் போதரும். இப்பொழுதும் தொண்டைமான் என்ற பெயர் கள்ளர்க்கே வழங்குவதும், தொண்டைமான் என்னும் பட்டமுடைய மாட்சிமிக்க புதுக்கோட்டை அரசர் கள்ளர் வகுப்பினராயிருப்பதும் இங்கு அறியற்பாலன. வேங்கடமலையிலிருந்து ஆதனுங்கன் என்ற வள்ளலும் இவ் வகுப்பினனேயாவன். இவனைக் கள்ளில் ஆத்திரையனார் என்னும் புலவர் பாடிய பாட்டுக்கள் புறநானூற்றில் உள்ளன. அவர் பாடிய,


'எந்தை வாழி யாதனுங்க

என்னெஞ்சந் திறப்போர் நிற்காணகுவரே

நின்னியான் மறப்பின் மறக்குங் காலை

என்னுயிர் யாக்கையிற்பிரியும் பொழுதும்

எனியான் மறப்பின் மறக்கவென்'


என்னும் அருமைப்பாட்டை நோக்குங்கால் யாவர் நெஞ்சுதான் உருகாதிருக்கும்? சங்கநாளில் விளங்கிய அரசருள்ளும் வள்ளியோரு்ளும் பலர் இவ் வகுப்பினரர்கல் வேண்டும் எனினும் இவர்கட்குச் சிறப்பானுரிய பெயரானும் இடத்தானம் வெளிப்படத் தோன்றினோரையே இங்கே குறிப்பிடலாயிற்று. புல்லியைப்பற்றி எடுத்துக்காட்டிய ஒன்பது மேற்கோள்களில் ஒன்றிலெ தான் 'கள்வர் கோமான்' என்ற பெயர்வந்துளது. அஃது இல்லையேல் அவனை இவ்வகுப்பினன் என அறிநதுகொள்வது எங்ஙனம்? இவ்வாற்றால் அறிந்துகொள்ளலாகாத பலர் இருந்திழலர் என்று வங்ஙனம் கூறமுடியும்?


இனி, இவர்களில் 'முத்தரையர்' என்னும் பெயருடையராய் வள்ளன்மை மிக்க ஓர் குழுவனர் பழைய நாளில் இருந்திருக்கின்றனர். நாலடியாரில் இவர்களைப் பற்றிய குறிப்புக்கள் உள்ளன. அவை,

'பெருமுத்தரையர் பெரிதுவந்தீயும்

கருனைச் சோறார்வர்' (200)

'நல்கூர்ந்தக் கண்ணும் பெருமுத்தரையரே

செரவரைச் சென்றிரவாதார்' (296)


என்பன இவற்றிலிருந்து, இவர்கள்யாவர்க்கும் நறிய உணவளித்துப் போற்றிவந்தவரென்பதும், எல்லையிகந்த செல்வமுடையா ரென்பதும் விளங்கா நிற்கும், விஜயாலயன் என்னும் சோழமன்னன் கி.பி. 849ல் தஞ்சையைப் பிடித்துச் சோழராட்சியை நிலை நிறுத்துமுன், தஞ்சையில் மன்னரா யிருந்தோர் முத்தரையரே என்பர் சரித்திரக்காரர். இப்பொழுது 'முத்திரியர்' என வழங்கும் வேறு வகுப்பினர் இருப்பினும், முன் குறிக்கப்பட்டவர் கள்ளர் வகுப்பினரே என்பதற்கு ஆதரவுகள் உள்ளன. செந்தலைக் கல்வெட்டில் இவர்களில் ஒருவனைக் குறித்து,

'வல்லக்கோன், தஞ்சைக்கோன், கள்வர் கள்வன், பெரும்பிடுகு முத்தரையன்' என்று கூறியிருக்கிறது. இக்கல்வெட்டுக்கள் பொறிக்கப்பட்ட தூண்கள், முற்குறித்த பட்டங்களையுடைய இரண்டாவது பெரும்பிடுகு முத்தரையனால் திருக்காட்டுப்பள்ளியின் மேல்புறமுள்ள நியமம் என்னும் ஊரிலே கட்டப்பட்ட பிடாரி கோயிலிலிருந்து இடித்துக் கொண்டு வரப்பெற்றவை. கல்வெட்டில் குறித்திருப்பதற்கேற்ப, வல்லத்தரசர், தஞ்சைராயர், செம்பிய முத்தரையர் என்னும் பட்டமுள்ள கள்ளர் குலத்தவர் தஞ்சையிலும், தஞ்சையைச் சூழ்ந்த இடங்களிலும் இப்பொழுதும் இருக்கின்றனர். கல்வெட்டுத் தோன்றி நியமம் என்னும் ஊரிலும், அதனைச் சூழ்ந்த ஊர்களிலும் இருப்போரும் கள்ளர் வகுப்பினரே. அன்றியும் கல்வெட்டுல், 'கள்வர்' என்ற பெயர் வெளிபடக் கூறியிருப்பதே சான்றாகும். திருவாளர் மு. இராகவையங்கார் அவர்கள் முத்தரையரைப் பற்றிக் கூறியிருப்பதும் இங்கு அறியற் பாலது. அது,

' நாலடியாரில் முத்தரையரைப் பற்றி இரண்டிடங்களில் குறிப்பிக்கப்ட்டுள்ளது. இன்னோர், தென்னாட்டில் 7,8-ம் நூற்றாண்டுகளில் பிரபலம் பெற்ற கள்வர் மரபினராவர். இவ்வமிசத்தவர் சங்க காலத்திழலேயே சிற்றரசராக விளங்கியவரென்பது, கள்வர் கோமான் புல்லி, கள்வர் கோமான் தென்னவர் என்னும்பெயர்கள் அகநானூற்றுப் பயில்வதனால் அறியப்படும்' என்பது. (செந்தமிழ் தொகுதி 13, பக்கம் - 273)


இம் முத்தரையரைக் குறித்துப் பின்னரும் சிறிது ஆராயப்படும்.

2மறுமொழிகள்:

மணிக்கு, எழுதியவர்: Blogger தமிழ் குழந்தை

அன்பரே,

உங்கள் கருத்துக்கள் மிகவும் அருமையாகவுள்ளது. தமிழ் தகவல் தொழில் நுட்பத்தில் வலைதளம் மூலமாக பல அரிய தகவல்கலளை தந்து எங்களை உற்சாகத்தில் ஆழ்த்திகொண்டிருக்கின்றீர்கள். மிகவும் நன்றி!
தமிழ் குழந்தை,தமிழ் சிறுவன், தமிழ் சமையல்ருசி ,ஆன்மிகம் ,தமிழ் பொதுஅறிவு

அன்புடன்,
தமிழ் குழந்தை

 
மணிக்கு, எழுதியவர்: Blogger ENNAR

நன்றி நண்பரே,
தமிழக வரலாற்றில் பல பிழையான கருத்துகள் உலவுகின்றன அவற்றை தெளிவு செய்ய வேண்டும்

 

Post a Comment

<< முகப்பு